W dniach 21.-24. marca braliśmy udział w II. Światowym Forum Psychedelicznym – międzynarodowym spotkaniu naukowców zajmujących się badaniami nad zastosowaniem substancjie psychoaktywnych w terapii.

Poniżej galeria naszych zdjęć.

Himalaje – ludzie, przyroda, klasztory…

– opowieści z indyjskich Himalajów

Warszawa, Niedziela, 30. Września 2007

Pokaz odbędzie się
w pracowni Yogi Piotra Künstlera, "Yogamudra".

ul. Śniadeckich 17, Warszawa

niedziela, 30 września, godz. 17

zobacz mapkę…

Witajcie

Dzisiaj piszemy do Was trochę bardziej prywatnie. Tego lata spędziliśmy (ja, Filip i Ewa) prawie 8 tygodni w Himalajach.
Przywieźliśmy ze sobą masę wrażeń i zdjęć.

Jeśli mieszkasz w Warszawie i nie masz jeszcze
planów na niedzielne popołudnie, może zechcesz przyjąć nasze zaproszenie na
pokaz zdjęć i czarkę himalajskiej herbaty.
Wstęp oczywiście darmowy.

Pokaz rozpoczniemy w niedzielę o godz. 17:00 w pracowni jogi Yogamudra przy ul. Śniadeckich 17.

Zapraszamy serdecznie,

Ewa i Filip

Kiedy? Gdzie? Za ile?

PONIEDZIAŁKI
godz. 18.30-21.00
ul. Grottgera 5 m.1,

(Mokotów, przy Belwederskiej)
Warszawa
cena: 35 PLN
Rozpoczęcie cyklu warsztatowego:

23. października 2006

Zapraszamy na cotygodniowe warsztaty integracji psychosomatycznej, czyli praktyk angażujących ciało i psyche. Ideą przewodnią warsztatów jest indywidualna praca nad sobą oraz nauka technik, które można praktykować poza zajęciami. Ich celem jest zwiększenie samoświadomości, wyciszenie, uspokojenie umysłu, jak również nawiązanie świadomego kontaktu z ciałem, uczuciami i emocjami.

Przeczytaj resztę wpisu »

Praca z ciałem przywracająca zdrowie, witalność i radość

Warszawa, 11.-12. listopada 2006

Warsztaty odbędą się w pracowni Yogi Piotra Künstlera, „Yogamudra„.ul. Śniadeckich 17, Warszawa

Bioenergetyka (ang. Bioenergetics) to metoda pracy z ciałem mająca na celu przywrócenie zdrowia, witalności i radości życia. Bioenergetyka pomaga usunąć bloki energetyczne, które gromadzą się w ciele i umyśle wskutek traumy i wypartych emocji. Odwrócenie procesu wyparcia trudnych emocji i gromadzenia się w ciele napięć powoduje, że stajemy się zdrowsi, nasze ciała lepiej funkcjonują, mamy więcej energii, częściej cieszymy się dobrym funkcjonowaniem w życiu i dobrym samopoczuciem. Praca tą metodą to droga do odkrycia zarówno siebie jak i głębi życia, droga do głębokiego przeżywania, droga do radości.

Przeczytaj resztę wpisu »

Nie pragnąłem przecież nic więcej, niż żyć tym, co samo chciało ze mnie się wydobyć. Czemuż było to tak bardzo trudne?

Hermann Hesse – Demian

Zagubieni

Nie chcę mieć depresji. Chcę być zawsze młody, szczęśliwy, najchętniej bogaty. Zewsząd otaczają mnie obrazy „idealnego życia”, które oferuje mi współczesne społeczeństwo i kultura. Szybko, kolorowo, zawsze na czasie z modą. Kariera… dużo… bardziej… więcej… szybciej… Bez bólu, bez problemu, bez zatrzymywania się i bez zagłębiania się… Bo tak jest łatwiej, bezboleśnie. Bo tego oczekują ode mnie rodzice, szefowie w pracy, żona, dzieci i ich nauczyciele. Bo tak żyją wszyscy – znajomi, sąsiedzi, koledzy z pracy, bohaterowie filmów. Czy na pewno wszyscy?

Nasza współczesna kultura nie robi miejsca na depresję. Depresja nie przystaje do doskonałej matrycy człowieka. Wszyscy powinni być wydajni i zadowoleni – robić swoje, dzień za dniem. Depresja to choroba – tak brzmi werdykt lekarza. On wie! Przepisze odpowiednie leki albo zwiększy dawkę i znów będziemy pomnażać PKB.

Czasem depresja pojawia się nagle. Nie wiadomo skąd i dlaczego. Co się dzieje? Przecież wszystko jest w porządku, niczego mi nie brakuje… Zwalniam… Nie chce mi się pracować, sprzątać, wyjść na spacer… Oscar Wilde kiedyś napisał: „Jedynymi ludźmi, z którymi chciałbym teraz przebywać, są artyści i ci, którzy cierpieli; ci, którzy wiedzą, czym jest piękno, i ci, którzy wiedzą, czym jest smutek; nikt inny mnie nie interesuje.” Jakże znajomy to stan… Ale otaczają mnie nie tylko ludzie, u których znajduję zrozumienie dla stanu, w jakim jestem. Czuję narastającą presję i piętno; wzmaga się poczucie winy a wraz z nim bezsilność, bezradność i niemoc. Zapadam się w siebie, jak wieża, która wali się do wnętrza. Pogrążam się. Czuję się zagubiony.

Kiedy depresja mija, to poczucie zagubienia często zostaje. Jak żyć? Co się ze mną dzieje? O co chodzi?

Depresja jest coraz bardziej powszechna. Niektórzy już dzisiaj zaliczają ją do chorób cywilizacyjnych. Czy depresja jest patologią czy normalną reakcją naszego organizmu na warunki, w jakich każemy mu żyć? Czy depresja jest problemem cierpiącej jednostki czy systemu, społeczeństwa, w którym żyje?

Ludzie cierpiący z powodu depresji są z jednej strony zagubieni jako jednostki – pogrążeni w prywatnym piekle i zmagający się z piekłem codzienności, której próbują stawiać czoła. Z drugiej strony są zagubieni przez społeczeństwo – niosą na swoich barkach wyparte przez główny nurt kultury treści, na które większość nie zwraca uwagi.

„Zamiast traktować depresję jak gdyby było to coś, co powinniśmy pokonać, możemy także zapytać o jej znaczenie. Na przykład; jaka jest przydatność mojego poddania się i wyruszenia do domu, aby dokonać przemyśleń? Z posiadanego przez nas materiału wynika, że jeśli pozwoli się zaistnieć doświadczeniu depresji i beznadziei, przeciera się wówczas szlak dla pomocy.

Zamiast ciągłego opierania się stojącym przed nami procesom, możemy zatrzymać się i dopuścić ich obecność. Zastanawiam się, co mogłoby się wydarzyć gdyby każdy w danej społeczności, w miejsce nadziei, że świat zostanie zbawiony przez naukowców, teologów i polityków, skonfrontował się ze wszystkimi depresyjnymi i zaburzającymi faktami z życia i zaryzykowałby poddanie się wynikającej z nich depresji. Jedynie zaryzykowanie takiego rodzaju depresji jest sposobem potencjalnie kreatywnych rozwiązań w kontekście przygotowania do przyszłości.” Arnold Mindell, Cienie Miasta.

Spróbuję spojrzeć na depresję przez pryzmat paradygmatu Psychologii Zorientowanej na Proces. Przeczytaj resztę wpisu »

Ciało – Uzdrawiająca Świadomość

Instytut Integracji Psychosomatycznej ma przyjemność zaprosić na kolejny warsztat z cyklu Ciało – Duch – Integracja.

Celem warsztatów Ciało - Uzdrawiająca Świadomość jest samopoznanie oraz rozwijanie umiejętności komunikacji oraz uzdrawiania poprzez pracę z ciałem i dotykiem.

Przeczytaj resztę wpisu »

:: Miłość :: Bliskość :: Intymność ::

rozwojowo-edukacyjne wakacyjne warsztaty pracy z relacjami

13. – 21. sierpnia 2005
Niedamirów (Karkonosze)

Warsztaty „Miłość – Bliskość – Intymność” adresujemy do osób pragnących odkryć na nowo swoje szczęście, swoje miejsce w bliskiej relacji, drogę harmonijnej realizacji siebie i swoich potrzeb, dzięki współodczuwaniu i wzajemnemu wsparciu.

Proponujemy też przyjrzenie się czynnikom, które mogą powodować rozpad relacji, utrudniać współodczuwanie oraz porozumienie, ograniczać partnerów w samorealizacji. Chcemy pokazać rozwiązania sytuacji, w których problemem wydaje się być relacja, podczas gdy tak naprawdę leży on wewnątrz uciekających z niej partnerów.

Dla wszystkich, którzy pragną tworzyć związek, wzrastać w nim, przezwyciężać trudności w relacjach i podejmować życiowe wyzwania.

Zapraszamy tych, którzy pragną nawiązać bliższy kontakt ze swoimi partnerami, z samymi sobą, własnym ciałem i potrzebami, tych którzy pragną doświadczyć nowego wymiaru bliskości i miłości, spełnienia i intymności, wszystkich którzy pragną wejść w głębsze relacje oraz pozostać w trwałym i szczęśliwym związku.

Przeczytaj resztę wpisu »

Ujeżdżanie smoków z Ziemi Nieznanej

Rola terapeuty zależy w sposób bezpośredni od zasad, jakimi kieruje się dana forma terapii, od celów jakie sobie stawia oraz metod, z których korzysta. Zacznę więc od krótkiego omówienia tych kwestii w przypadku Integracji Psychosomatycznej.

Podstawowe idee Integracji Psychosomatycznej wynikają z samej nazwy tej metody. Łączy ona psyche i ciało i postrzega je jako jedność – ciało/umysł/duch. Symptomy cielesne są sygnałami od psyche a praca z psyche nie może być oderwana od pracy z ciałem. Integracja oznacza włączanie do świadomego ja kolejnych aspektów, kryjących się w nieświadomości. Przeczytaj resztę wpisu »

„Wszystko jest cierpieniem”
Gautama Budda

„Ci, którzy nie znają rozpaczy, są dziećmi;
ci, którzy przekroczą jej granicę, stają się Przebudzonymi.”
Hermann Hesse – Podróż na Wschód

Oto człowiek doskonały…